Baseflow

Een AI-agent was niet bij het overleg. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar het verklaart bijna elke fout die we tijdens een hackathon met het team van One Go zagen. Volgens een schatting van het ontwikkelteam van One Go is maar 1 à 2% van de fouten van AI echt verkeerde code. De rest zijn aannames: dingen die nergens in het ticket stonden. Een voorbeeld. Een versioning-API werd anders gebouwd dan hij was bedacht. De developer die hem bouwde, kwam pas later bij het team en was niet bij de eerdere gesprekken. De details stonden niet in het ticket, dus er was geen manier om ze te weten. Tickets zijn altijd onvolledig geweest. Dat viel minder op zolang iedereen bij het gesprek was geweest, of even kon langslopen om het te vragen. Een agent loopt niet langs. Die vult zelf iets in, en doet dat overtuigend. Het resultaat werkt, alleen niet zoals bedoeld. Voor product owners verschuift daarmee iets. Edge cases horen in het ticket voordat er een plan ligt, ook bij een klein ticket. Bij een hele feature komen daar de aparte stappen voor intent en plan nog bij. Wat we verder leerden over specs en review, staat in de blog. Link in de eerste comment. Herkenbaar, of staat bij jullie de discussie wél in het ticket? #AI #Softwareontwikkeling #ProductOwner

Bij de zelfscankassa reken je sneller af dan ooit. Tot er een fles wijn in je mandje ligt. Dan sta je ineens te wachten. Niet op de kassa, die is allang klaar, maar op die ene medewerker die mag zeggen dat je oud genoeg bent. In softwareontwikkeling gebeurt nu hetzelfde. Met de tools van nu staat code er sneller dan ooit. Maar de vraag wát er gebouwd moet worden, en of het klopt, wordt daar niet sneller van beantwoord. 🥋Chris, onze Head of Product, merkte dat toen hij AI een stuk boekhoudsoftware liet bouwen. De balans stond er binnen een paar minuten en de code werkte. Alleen: welke balans bedoel je eigenlijk? Dat weet alleen iemand met verstand van boekhouden. De rem verschuift. Van de mensen die bouwen naar de mensen die mogen beslissen. Dat vraagt twee dingen tegelijk. Engineers die dicht genoeg bij de business staan om de goede vraag te stellen voordat ze beginnen. En een business die snel en scherp kan zeggen wat ze nodig heeft, zonder dat er drie schakels tussen zitten die het doorvertellen. Anders heb je een team dat twee keer zo snel bouwt en twee keer zo vaak staat te wachten. Herkenbaar, of staat bij jullie de rij al op een andere plek? #Softwareontwikkeling #ProductManagement #Vakmanschap

𝐙𝐨𝐮 𝐣𝐢𝐣 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐀-𝐝𝐢𝐩𝐥𝐨𝐦𝐚 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐝𝐢𝐞𝐩𝐞 𝐬𝐩𝐫𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧? Toch is dat hoe veel teams met AI beginnen. Tools erbij, code sneller af. Maar als je nog niet goed geregeld hebt hoe je werk gecontroleerd en opgeleverd wordt, maakt AI vooral je problemen sneller. Het ligt dan niet aan de AI, maar aan de volgorde. De volgende stap zet je dus niet door nóg meer AI te gebruiken. Eerst het fundament: vaste controles die fouten automatisch opvangen voordat een gebruiker ze ziet, en liever vaak een klein stapje dan af en toe een grote sprong. Pas daarna kan AI veilig meer werk overnemen. En pas als ook de mensen die bepalen wát er gebouwd wordt meedoen, zie je het terug in wat je oplevert. 🥋Chris schreef er een uitgebreide paper over, met een model in zes fases. Handig om te zien waar je nu staat, en wat de logische volgende stap is. Lees hem hier onder! #AIadoptie #Softwareontwikkeling #Vakmanschap

𝐖𝐞 𝐠𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐬𝐚𝐚𝐢𝐬𝐭𝐞 𝐬𝐭𝐮𝐤 𝐯𝐚𝐧 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐝𝐚𝐠 𝐞𝐞𝐧 𝐩𝐨𝐝𝐢𝐮𝐦. Saai is misschien wat kort door de bocht. Het bekt alleen beter dan "repetitieve taken". Iedereen heeft er wel een paar. Elke week hetzelfde, geen denkwerk, wel tijd. En het zit overal: urenregistratie overtypen, release notes bij elkaar schrapen, screenshots hernoemen volgens conventie, maar het staat nergens bij elkaar. Iedereen kent zijn eigen ergernis en niemand die van de rest. Zonde, want de kans is groot dat een developer allang iets heeft gebouwd dat het probleem van marketing oplost. Alleen weten ze dat niet van elkaar. Dus bouwden we het Boring Board: een gedeeld bord waar iedereen een saaie taak op een kaart zet, met afdeling en een status die op gelukt mag zodra je het slimmer hebt opgelost. Zie je een kaart van een collega waarvan je denkt "daar heb ik wel iets voor"? Dan loop je even langs. In een middag gebouwd, inmiddels in gebruik door het hele bedrijf. Van sales tot dev. Scheelt tijd, en die gaat naar werk dat iets leuker is. Het aardige is dat de kaarten zich vanzelf opstapelen op de plekken waar de meeste tijd verdwijnt. Zo zie je zonder iemand te vragen waar je als eerste in moet investeren. #AI #Vakmanschap #Automatisering

𝗧𝗿𝗼𝘁𝘀 𝗼𝗽 𝗱𝗲𝘇𝗲 𝗴𝗿𝗼𝗲𝗽. 𝗘𝗻 𝗯𝗹𝗶𝗷 𝗺𝗲𝘁 𝗱𝗲 𝗺𝗲𝗻𝘀𝗲𝗻 𝗼𝗺 𝗵𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗻. 🫶 Afgelopen zaterdag was het weer family day. Eén keer per jaar komen we bij elkaar met partners en kinderen, voor een dag met goed eten, activiteiten voor de kids en heel veel bijpraten. Het mooiste aan zo'n dag is hoe snel het vertrouwd voelt. Kinderen die elkaar vorig jaar voor het eerst zagen, rennen nu meteen samen weg. Partners die eindelijk het gezicht zien bij de naam die thuis zo vaak voorbijkomt. Collega's die je ineens als vader, moeder of partner meemaakt in plaats van achter een bureau. Wat ons betreft hoort dit gewoon bij werken bij Baseflow. De mensen thuis krijgen alle verhalen mee, de goede en de lastige. Dan mogen ze ook een keer zelf meemaken waar die verhalen vandaan komen. Dank aan iedereen die erbij was, en tot volgend jaar! #Baseflow #FamilyDay #TeamCultuur

𝗝𝗲 𝗸𝗼𝗼𝗽𝘁 𝗴𝗲𝗲𝗻 𝗿𝗲𝘀𝘂𝗹𝘁𝗮𝗮𝘁, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗴𝗲𝗺𝗼𝗲𝗱𝘀𝗿𝘂𝘀𝘁. De keuze voor het duurste model is zelden dom. Hij wordt alleen zelden gemeten. D redenering klopt op zich: pak je het zwaarste model, dan weet je zeker dat het niet aan het model ligt. En je tokens van vandaag zijn morgen toch niets meer waard. Het zijn een soort festivalmuntjes: je maakt ze op omdat inleveren niet kan, niet omdat je nog dorst hebt. Binnen één en dezelfde leverancier scheelt dat zomaar een factor tien in prijs tussen het goedkoopste en duurste model. Bij een paar tientjes per maand boeit dat niet. Bij een product dat duizend euro per dag tikt, is het je grootste variabele kostenpost. Andersom werkt het overigens net zo min. Een team op onze hackathon koos bewust een klein model en kwam ver, maar ging vervolgens met z'n allen achter één scherm zitten. Een kleiner model neemt sneller een verkeerde aanname en bouwt daar vrolijk op door, dus iemand moet meekijken. Je durft pas te kiezen als je kunt aantonen dat het goed genoeg is. Twintig echte gevallen met het antwoord dat je verwacht, twee modellen ernaast, en het is geen onderbuik meer maar een meting. Een middag werk, geen project. 🥋Chris Lukassen schreef er een stuk over in onze Journal. Link staat in de comments! Gebruiken jullie het model dat past bij de taak, of op degene waar je het minst bij twijfelt? #AI #Softwareontwikkeling #Vakmanschap

Er is een moment tijdens het schilderen van een kamer waarop je jezelf afvraagt waar je aan begonnen bent. Dat is niet als je aan het verven bent.. het is om kwart over elf, op een trapje, met een rol tape in je hand en nog drie kozijnen te gaan. De plinten, de kozijnen, dat ene stopcontact waar je omheen moet, de overgang naar het plafond waar je twee keer opnieuw begint omdat de tape scheef zit. Je bent uren bezig en er is nog geen druppel verf gebruikt. En dan sta je om drie uur met de roller, en is de muur in veertig minuten klaar. Wat mensen daaruit concluderen klopt meestal niet. Het afplakken is niet het langzame deel dat je moet zien te versnellen. Het afplakken is de reden dat het rollen zo snel kan. Sla je het over, dan ga je niet sneller. Je gaat slordiger, en daarna sta je met een kwastje de randen bij te werken. Precies dat zien we bij teams die AI serieus gaan gebruiken. Waar de testdekking op orde is, de architectuurgrenzen duidelijk zijn en er een afspraak ligt over wat "af" betekent, gaat het hard. Waar dat er niet is, komt er ook van alles uit, alleen mag je het daarna nakijken. AI versnelt niet het bouwen. AI versnelt het rollen. Wat je aan voorbereiding hebt liggen bepaalt of dat winst is. Niemand wordt enthousiast van afplakken. Het staat op geen enkele roadmap, je kunt het niet demonstreren, en het is het eerste dat sneuvelt als een deadline dichtbij komt. Maar als AI bij jullie tegenvalt, is het model zelden het probleem. Zit dat bij jullie goed, of is er eerst wat plakwerk te doen? Kom een keer langs, dan kijken we er samen naar onder het genot van een kop koffie. #AI #Vakmanschap #Softwareontwikkeling

Gisteren als bezoeker naar AI Congres Twente. Geen pitch, geen stand, alleen luisteren. De break-outs waren daar geen tussendoortje. We hadden ons ingesteld op een paar sessies om de keynotes heen. Het werden gesprekken aan tafel met bedrijven uit de regio die we anders eigenlijk nooit spreken. Andere sectoren, andere producten, en toch vrijwel hetzelfde vraagstuk op tafel. Iedereen wil vaart maken met AI, en iedereen wil dat gestructureerd doen. Niemand zit te wachten op een stapel tools die na drie maanden stilvalt. Pieter Omtzigt benoemde in zijn verhaal de valkuilen die er liggen. Dat voelde niet als een waarschuwing, eerder als een bevestiging: dit is precies waarom je het in één keer goed wil doen. Wat vooral bijbleef is hoe herkenbaar het was. Aan onze eigen tafel zat iemand met exact dezelfde vraag over waar je begint en wie het oppakt. Dan is het een inkoppertje om daar samen naar te zoeken in plaats van ieder voor zich hetzelfde uit te zoeken. Dat scheelt tijd, en het zet de hele regio verder. Een zaal vol Twentse bedrijven die hier open over praten, dat gebeurt niet vanzelf. Complimenten aan de initiatiefnemers Kennisnetwerk IKT, CeeCee Enschede en Gemeente Enschede. Loop jij tegen die adoptievraag aan? Laten we eens een kop koffie drinken! #AI #Twente #Vakmanschap

"𝗞𝗮𝗻 𝗵𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗴 𝗱𝗶𝘁 𝗷𝗮𝗮𝗿 𝗹𝗶𝘃𝗲?" Vier maanden, prima. Behalve kerst dan. En de kids hebben herfstvakantie.. Even doorrekenen. In de week voor kerst deployt niemand meer. Voor je het weet fix je een storing met een oliebol op je toetsenbord. Dat wordt in het nieuwe jaar. Dan de herfstvakantie, verdeeld over een team dat niet dezelfde weken vrij neemt. Daar gaat nog eens een maand af. Twee maanden. Dat klonk vroeger als een nee. Vaker dan drie jaar geleden zeggen we tegenwoordig gewoon ja. Bouwen kost namelijk minder van die twee maanden dan het ooit deed. Een eerste werkende versie staat er in dagen. Maar er is iets níet meegekrompen: de tijd die een organisatie nodig heeft om ergens iets van te vinden. Feedback op een prototype. Iemand van security die meekijkt. Een knoop doorhakken over wie eigenaar wordt. Dat duurde vroeger twee weken en het duurt nog steeds twee weken. Alleen is het inmiddels een veel groter deel van je project. De vraag is dus niet meer of het qua omvang past. De vraag is hoeveel mensen er iets van moeten vinden. Een fors project met één beslisser haalt het prima. Een klein project waar drie afdelingen iets van vinden, haalt het niet. Dat voelt oneerlijk en het klopt wel. Wil je iets live hebben voor de kerst, plan dan niet als eerste de bouwcapaciteit in. Plan de momenten in waarop iemand bij jullie ja of nee zegt. En nee, de scholen verzetten helaas de herfstvakantie niet voor jouw roadmap. We hebben het geprobeerd. #Softwareontwikkeling #Vakmanschap