G

G g

G, g – sódma lëtra pòdstawòwégò łacyńsczégò alfabétu. Do III st. p.n.e. w łacëznie lëtra c òznacziwała równo zwãk [k], jak i [g]. Kòl III st. p.n.e. do lëtrë „c” òstała dołożonô niwnô liniô – pòwstała w ten spòsób nowô lëtra „g”.

Lëtrze ti òdpòwiôdô nôczãscy zwãk [ɡ] (jak w kaszëbiznie). We wespółczasnëch jãzëkach mòże oznôczac równak téż regã jinëch zwãków, na przëmiôr [dʒ], [d͡ʒ], [ʒ], [x].

W kaszëbsczim alfabéce je jednôstą lëtrą.

Òbaczë téż

Sparłãczoné témë

• Łacyńsczi alfabét

Jiné lëtrë łacyńsczégò alfabétu

A

B

C

D

E

F

G

H

I

J

K

L

M

N

O

P

Q

R

S

T

U

V

W

X

Y

Z

Ã

Ä

É

Ë

Ò

Ó

Ô

Ù

Ą

Ć

Ę

Ł

Ń

Ś

Ź

Ż

Bùtnowé lënczi

Zbiérk òdjimków na Wikimedia Commons

🚧To je blós ùzémk artikla. Rôczimë do jegò rozwicégò.